نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 268
به هر چيزى كه مجزا از ديگرى شود، اطلاق شده است، بنابراين جمله{{صورتی: «فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً»}} اشاره به تجزيه امتها به گروههاى مختلف است.
بعضى نيز احتمال دادهاند:{{صورتی: «زُبُر»}} جمع{{صورتی: «زبور»}} به معناى كتاب بوده باشد، يعنى هر يك از آنها دنباله رو
كتابى از كتب آسمانى شدند، و بقيه كتب الهى را نفى كردند، در حالى كه همه از مبدأ
واحدى سرچشمه گرفته بود. ولى جمله{{صورتی: «كُلُّ
حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»}} تفسير اول را
تقويت مىكند چرا كه از احزاب مختلف و تعصب هر يك از آنها بر گفتههاى خويش سخن
مىگويد.
{{صورتی:«زُبُر»}} جمع{{صورتی: «زبور»}} به معناى كتابهايى است، و در اصل از مادّه{{صورتی: «زبر»}} (بر وزن ابر) به معناى نوشتن است.
در اين كه فرق ميان{{صورتی: «بيّنات»، «زبر»}} و{{صورتی: «كتاب منير»}} چيست؟ مفسران نظرات مختلفى اظهار داشتهاند، كه از همه
روشنتر دو تفسير زير است:
{{صورتی:1- «بيّنات»}} به معناى دلائل روشن و معجزاتى است كه حقانيت
پيامبر را به ثبوت مىرساند، اما{{صورتی: «زبر»}} جمع{{صورتی: «زبور»}} به معناى كتابهايى است كه خط آنها با استحكام نوشته شده
(همچون نوشته بر سنگ و مانند آن)، كه در اينجا كنايه از استحكام مطالب آن است. و
به هر حال، اشاره به كتابهايى است كه قبل از موسى عليه السلام نازل شده، در حالى
كه{{صورتی: «كتاب منير»}} اشاره به كتاب موسى و كتب آسمانى ديگرى است كه بعد از آن نازل گرديده (زيرا
در قرآن مجيد در سوره «مائده» آيات 44 و 46 از «تورات» و «انجيل» به عنوان هدايت و
نور، ياد شده، و در آيه 15 همان سوره در مورد قرآن مجيد تعبير «نور» نيز آمده
است).
{{صورتی:2-}} منظور از{{صورتی: «زبر»}} آن قسمت از كتب انبياء است، كه تنها محتوى پند
و اندرز و نصيحت و مناجات بوده (مانند «زبور» داود عليه السلام) و اما{{صورتی: «كتاب منير»}} آن دسته از
كتابهاى آسمانى است كه، داراى احكام و قوانين و دستورات مختلف اجتماعى و فردى
است، مانند «تورات»، «انجيل» و «قرآن» و اين تفسير مناسبتر به نظر مىرسد.
{{صورتی:«زُبُر»}} جمع{{صورتی: «زبور»}} در سوره{{صورتی: «قمر»}} اشاره به نامه اعمال آدميان مىباشد، بعضى، نيز احتمال دادهاند: منظور از
آن{{صورتی: «لوح محفوظ»}} باشد، ولى اين معنا با صيغه جمع سازگار نيست. [1]