responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 229

و يا اولى را اسم مصدر و دومى را مصدر شمرده‌اند. و به هر حال با مادّه‌{{صورتی: «تداول»}} كه به معناى دست به دست كردن است، ريشه مشترك دارد. [1]

'''دِهاق:'''

{{(آیه):وَ كَأْساً دِهاقاً}}

{{صورتی:«دِهاق»}} را بسيارى از مفسران و اهل لغت به معناى‌{{صورتی: «لبريز»}} تفسير كرده‌اند ولى‌{{صورتی: «ابن منظور»}} در «لسان العرب» دو معناى ديگر نيز براى آن نقل كرده:{{صورتی: «پى در پى»}} و{{صورتی: «صاف و زلال».}} [2]

'''دِهان:'''

{{(آیه):فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ}}

{{صورتی:«دِهان»}} (بر وزن كتاب) به معناى روغن مذاب، و گاه به معناى دُردى است كه در روغن ته‌نشين مى‌شود؛ و غالباً رنگ‌هاى مختلفى دارد. اين تشبيه ممكن است از اين نظر باشد كه رنگ آسمان به صورت روغن مذاب گلگون در مى‌آيد و يا اشاره به ذوب شدن كرات آسمانى و يا رنگهاى مختلف آن بوده باشد.

بعضى‌{{صورتی: «دهان»}} را به معناى «چرم سرخ رنگ» نيز تفسير كرده‌اند؛ و در هر صورت، اين تشبيهات تنها مى‌تواند شبحى از صحنه هولناك قيامت را مجسم سازد؛ چرا كه در واقع شباهتى به هيچ حادثه‌اى از حوادث اين دنيا ندارد، و صحنه‌هايى است كه تا كسى نبيند، نمى‌داند. [3]

'''دهر:'''

{{(آیه):وَ مَا يُهْلِكُنآ إِلَّا الدَّهْرُ}}

در بعضى از تعبيرات‌{{صورتی: «دهر»}} به معناى «ابناء روزگار» و «مردم زمانه» به كار رفته، كه بزرگان از بى‌وفايى آنها شكوه كرده‌اند. [4]

'''ديّار:'''

{{(آیه):مِنَ الْكَافِرينَ دَيَّاراً}}

{{صورتی:«ديّار»}} (بر وزن سيّار) از مادّه‌{{صورتی: «دار»}} به معناى كسى است كه در خانه‌اى سكنى مى‌گزيند.

اين واژه معمولًا در موارد نفى عام به كار مى‌رود، مثلًا گفته مى‌شود:{{صورتی: مَا فِى الدَّارِ دَيَّارٌ}} «در خانه احدى ساكن نيست».

بعضى گفته‌اند كه در اصل‌{{صورتی: «دَيوار»}} (بر وزن حيوان) بوده، سپس «واو» تبديل به «ياء» شده و در آن ادغام و «ديّار» گشته است ( «البيان فى غرائب القرآن»، جلد 2، صفحه 465، و تفسير «كبير فخر رازى»، ذيل آيات مورد بحث). [5]

'''دِين:'''

{{(آیه):إِنَّ الدِّينَ عِنْدَاللَّهِ الْإِسْلامُ}}

{{صورتی:«دِين»}} در لغت در اصل، به معناى جزا و پاداش است، و به معناى اطاعت و پيروى از فرمان نيز آمده است، و در اصطلاح مذهبى، عبارت از مجموعه قواعد و قوانين و آدابى است كه انسان در سايه آنها مى‌تواند به خدا نزديك شود و به سعادت دو جهان برسد و از نظر اخلاقى و تربيتى در مسير صحيح گام بردارد. [6]

'''دينار:'''

{{صورتی:«دينار»}} عبارت است از يك مثقال شرعى طلاى مسكوك، و مثقال شرعى معادل 18 نخود يعنى سه چهارمِ مثقال معمولى است. [7]

***

[1]سوره حشر: 7؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/516/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص516.]

[2]سوره نبأ: 34؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/62/دِهاق مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص62.]

[3]سوره رحمن: 37؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/166/دِهان مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص166.]

[4]سوره جاثيه: 24؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/287/دهر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص287.]

[5]سوره نوح: 26؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/96/ديّار مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص96.]

[6]سوره آل عمران: 19؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/548/دِين مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص548.]

[7]سوره مائده: 38؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/478/دينار مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص478.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 229
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست