{{صورتی:«تَقْرِضُ»}} كه معناى «قطع كردن» و بريدن دارد، مفهوم مأموريت را در بر دارد، و از اين
گذشته «تَقْرِضُ» قطع و پايان را كه در مفهوم غروب نهفته است نيز، مشخص مىكند. [1]
'''تَقْشَعِرُّ:'''
{{(آیه):تَقْشَعِرُّ
مِنْهُ جُلُودُ}}
{{صورتی:«تَقْشَعِرُّ»}} از مادّه{{صورتی: «قشعْرِيْرَه»}} است كه ارباب لغت و مفسران، معانى مختلفى براى آن ذكر كردهاند كه چندان از
هم دور نيست؛ بعضى، آن را به معناى جمع شدن پوست تن (حالتى كه به هنگام ترس به
انسان دست مىدهد) و بعضى، به معناى لرزشى كه بر اندام در اين هنگام مىافتد،
دانستهاند. و بعضى، آن را به معناى راست شدن مو بر بدن مىدانند، كه در حقيقت،
همه اينها لازم و ملزوم يكديگر است. [2]
'''تَقَطَّعُوا:'''
{{(آیه):وَ تَقَطَّعُوا
أَمْرَهُم}}
{{صورتی:«تَقَطَّعُوا»}} از مادّه{{صورتی: «قطع»}} مىباشد و به معناى جدا كردن قطعههايى از يك موضوع به هم پيوسته است، و با
توجّه به اين كه از باب «تفعّل» آمده كه به معناى پذيرش مىآيد، مفهوم جمله اين
چنين مىشود كه آنها در برابر عوامل تفرقه و نفاق تسليم شدند، جدايى و بيگانگى از
يكديگر را پذيرا گشتند، به يكپارچگى فطرى و توحيدى خود پايان دادند و در نتيجه
گرفتار آن همه شكست، ناكامى و بدبختى شدند. [3]
'''تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ:'''
{{(آیه):تَقْطَعُونَ
السَّبيلَ}}
جمعى از مفسران در تفسير جمله{{صورتی: «وَ
تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ»}} احتمالات ديگرى نيز ذكر
كردهاند؛ از جمله: با توجّه به تاريخچهاى كه ذكر شد، آن را به معناى قطع كردن
راه مردم در سفرهايشان به آن منطقه تفسير كردهاند، چرا كه كاروانيان براى اين كه
از شر اين قوم در امان بمانند، چارهاى نداشتند جز اين كه از بيراهه بروند تا به
دست اين{{صورتی: بىراهان}} گرفتار نشوند.
بعضى ديگر آن را به معناى «سرقت اموال» مردم تفسير كردهاند، ولى تفسير اول،
كه در بالا ذكر شد، مناسبتر به نظر مىرسد، چرا كه يكى از فلسفههاى تحريم{{صورتی: «لواط»}} طبق صريح
روايات، خطر قطع نسل آدمى است. [4]
'''تَقْعُدَ:'''
[1]سوره كهف: 17؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/404/تَقْرِضُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص404.]
[2]سوره زمر: 23؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/454/تَقْشَعِرُّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص454.]
[3]سوره انبياء: 93؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/543/تَقَطَّعُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص543.]