نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 124
'''تَخْلُقُون:'''
{{(آیه):وَ تَخْلُقُونَ
إِفْكاً}}
{{صورتی:«تَخْلُقُون»}} از مادّه{{صورتی: «خلق»}} است، كه گاهى، به معناى آفريدن و ساختن مىآيد، و گاه، به معناى دروغ گفتن،
بعضى از مفسران، تفسير ديگرى براى اين جمله ذكر كردهاند، و گفتهاند: منظور اين
است كه شما اين بتها (اين معبودهاى قلابى) را با دست خود مىتراشيد و خلق مىكنيد
(بنابراين «إِفْك» به معناى معبودهاى دروغين است و «خلق» به معناى تراشيدن). [1]
'''تَخَوُّف:'''
{{(آیه):أَوْ يَأْخُذَهُمْ
عَلى تَخَوُّفٍ}}
{{صورتی:«تَخَوُّف»}} به معناى هشدار و تهديد است. [2]
'''تَخُونُوا:'''
{{(آیه):لاتَخُونُوا
اللَّهَ وَالرَّسُولَ}}
{{صورتی:«تَخُونُوا»}} در اصل{{صورتی: «لاتَخُونُوا»}} است كه{{صورتی: «لا»}} به
قرينه جمله سابق حذف گرديده است. [3]
'''تَدَبُّر:'''
{{(آیه):أَ فَلا
يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ}}
{{صورتی:«تَدَبُّر»}} در اصل، از مادّه{{صورتی: «دَبر»}} (بر وزن ابر) به معناى پشت سر و عاقبت چيزى است، بنابراين{{صورتی: «تدبّر»}} يعنى بررسى
نتايج، عواقب و پشت و روى چيزى مىباشد، و تفاوت آن با{{صورتی: «تفكّر»،}} اين است كه{{صورتی: «تفكّر»}} مربوط به بررسى علل و خصوصيات يك موجود است،
اما «تدبّر» مربوط به بررسى عواقب و نتايج آن است. [4]
'''تَدَّعُونَ:'''
{{(آیه):كُنْتُمْ بِهِ
تَدَّعُونَ}}
{{صورتی:«تَدَّعُونَ»}} از باب{{صورتی: «افتعال»،}} از مادّه{{صورتی: «دعاء»،}} به معناى تقاضا، و يا از مادّه{{صورتی: «دعوا»}} به معناى تقاضا و يا انكار چيزى است. و در اينجا يعنى،
پيوسته درخواست و تقاضا مىكرديد قيامت واقع شود، اكنون واقع شده است، و راه فرارى
از آن نيست. [5]
'''تُدْلُوا:'''
{{(آیه):وَ تُدْلُوا بِها
إِلَى الْحُكَّامِ}}
{{صورتی:«تُدْلُوا»}} از مادّه{{صورتی: «ادلاء»،}} در اصل، به معناى فرستادن دلو در چاه براى بيرون آوردن آب است، و اين، تعبير
زيبايى است براى مواقعى كه انسان تسبيب اسبابى مىكند كه به منظور خاصى نايل گردد. [6]
'''تُدَمِّرُ:'''
{{(آیه):تُدَمِّرُ كُلَّ
شَيْءٍ}}
{{صورتی:«تدمر»}} از مادّه{{صورتی: «دمار»،}} به معناى هلاك كردن و نابود ساختن است. [7]
[1]سوره عنكبوت: 17؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/248/تَخْلُقُون مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص248.].
[2]سوره نحل: 47؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/277/تَخَوُّف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص277.].
[3]سوره انفال: 27؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/173/تَخُونُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص173.].
[4]سوره نساء: 82؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/44/تَدَبُّر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص44.].
[5]سوره ملك: 27؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/362/تَدَّعُونَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص362.].
[6]سوره بقره: 188؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/13/تُدْلُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص13.].
[7]سوره احقاف: 25؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/374/تُدَمِّرُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص374.].
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 124