نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 122
'''تَحَرَّوْا رَشَداً:'''
{{(آیه):تَحَرَّوْا
رَشَداً}}
{{صورتی:«تَحَرَّوْا»}} از مادّه{{صورتی: «تحرّى»}} به معناى قصد كردن چيزى است. تعبير به{{صورتی: «تَحَرَّوْا رَشَداً»}} نشان مىدهد كه
مؤمنان از روى توجه، قصد و تحقيق به سراغ هدايت مىروند، نه چشم بسته و كوركورانه،
و بالاترين پاداش آنها نيز همان نيل به حقيقت است كه در سايه آن به همه نعمتهاى
الهى نائل مىشوند، در حالى كه بدترين بدبختى ستمكاران آن است كه هيزم دوزخند،
يعنى آتش از درون وجودشان زبانه مىكشد! [1]
'''تَحَسُّس:'''
{{(آیه):فَتَحَسَّسُوا مِن
يُوسُفَ}}
{{صورتی:«تَحَسُّس»}} از مادّه{{صورتی: «حسّ»}} به معناى جستجوى چيزى از طريق حسّ است، در اين كه با{{صورتی: «تجسّس»}} چه تفاوتى دارد؟ در ميان مفسران و ارباب لغت
گفتگو است، از «ابن عباس» نقل شده كه «تحسّس» در امور خير است و «تجسّس» در امور
شرّ.
بعضى ديگر گفتهاند: «تحسّس» كوشش براى شنيدن سرگذشت اشخاص و اقوام است، اما
«تجسّس» كوشش براى جستجوى عيبها.
{{صورتی:«تَحِلَّة»}} (مصدر باب تفعيل) به معناى حلال كردن است و يا به تعبير ديگر كارى كه گره قسم
را بگشايد يعنى «كفاره» است. [3]
'''تحويل:'''
{{(آیه):لِسُنَّتِ اللَّهِ
تَحْويلًا}}
{{صورتی:«تحويل»}} آن است كه همان موجود را از نظر{{صورتی: «كيفى»}} يا{{صورتی: «كمى»}} دگرگون سازند. [4]
'''تحيّت:'''
{{(آیه):وَ إِذا
حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ}}
{{صورتی:«تحيّت»}} در لغت، از مادّه{{صورتی: «حيات»}} و به معناى دعا براى حيات ديگرى كردن است، خواه اين دعا به
صورت{{صورتی: سَلامٌ عَلَيْك:}} «خداوند تو را به سلامت دارد» باشد، و يا{{صورتی: حَيّاكَ اللَّهُ:}} «خداوند تو را زنده بدارد»
و يا مانند آن.
ولى معمولًا از اين كلمه هر نوع اظهار محبتى را كه افراد به وسيله سخن، با
يكديگر مىنمايند شامل مىشود كه روشنترين مصداق آن، همان سلام كردن است.