responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 109

مكان اطلاق شده است. [1]

'''بور:'''

{{(آیه):وَ كَانُوا قَوْماً بُوراً}}

{{صورتی:«بور»}} از مادّه‌{{صورتی: «بَوار»}} در اصل، به معناى شدت كساد بودن چيزى است و چون شدت كسادى، باعث فساد مى‌شود- چنان كه در ضرب المثل عرب آمده: «كَسَدَ حَتّى‌ فَسَدَ»- اين كلمه به معناى‌{{صورتی: «فساد»،}} و سپس‌{{صورتی: «هلاكت»}} اطلاق شده است. و از آنجا كه زمين خالى از درخت، گل و گياه در حقيقت فاسد و مرده است به آن‌{{صورتی: «بائر»}} مى‌گويند. [2]

'''بهجة:'''

{{(آیه):حَدآئِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ}}

{{صورتی:«بهجة»}} (بر وزن لهجه) به معناى زيبايى رنگ و حسن ظاهر است كه بينندگان را غرق سرور مى‌كند. [3]

'''بهيج:'''

{{(آیه):مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهيجٍ}}

{{صورتی:«بهيج»}} به معناى زيبا، چشمگير و سرور آفرين مى‌باشد. [4]

'''بَهِيْمَة:'''

{{(آیه):لَكُمْ بَهيمَةُ الأَنْعامِ}}

{{صورتی:«بَهِيْمَة»}} از مادّه‌{{صورتی: «بُهْمَةْ»}} (بر وزن تهمة) در اصل، به معناى «سنگ محكم» است و به هر چيزى كه درك آن مشكل باشد «مبهم» گفته مى‌شود، و به تمام حيوانات كه داراى نطق و سخن نيستند،{{صورتی: «بهيمة»}} اطلاق مى‌شود؛ زيرا صداى آنها داراى ابهام است اما معمولًا اين كلمه را فقط در مورد چهارپايان به كار مى‌برند، و درندگان و پرندگان را شامل نمى‌شود. و از آنجا كه «جنين» حيوانات نيز داراى يك نوع ابهام است «بهيمة» ناميده مى‌شود. [5]

'''بَيات:'''

{{(آیه):فَجآءَها بَأْسُنَا بَياتاً}}

{{صورتی:«بَيات»}} به معناى شبانه و شب هنگام است. [6]

'''بِيض:'''

{{(آیه):جُدَدٌ بيضٌ وَ حُمْرٌ}}

{{صورتی:«بِيض»}} جمع‌{{صورتی: «ابيض»}} به معناى سفيد است. [7]

'''بَيْض:'''

{{(آیه):كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ}}

{{صورتی:«بَيْض»}} جمع‌{{صورتی: «بيضه»}} به معناى تخم مرغ است (هر نوع مرغ). [8]

'''بَيْضاء:'''

{{(آیه):تَخْرُجْ بَيْضآءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ}}

{{صورتی:«بَيْضاء»}} به معناى سفيد است. [9]

[1]سوره حجّ: 26؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/80/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص80.].

[2]سوره فرقان: 18؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/60/بور مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص60.].

[3]سوره نمل: 60؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/544/بهجة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص544.].

[4]سوره حجّ: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/31/بهيج مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص31.].

[5]سوره مائده: 1؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/318/بَهِيْمَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص318.].

[6]سوره اعراف: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/108/بَيات مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص108.].

[7]سوره فاطر: 27؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/264/بِيض مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص264.].

[8]سوره صافات: 49؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/71/بَيْض مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص71.].

[9]سوره طه: 22؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/205/بَيْضاء مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص205.].

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 109
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست